موضوع: بررسی اتفاق های افتاده در کلاس....

توجه:در صورت وجود نظرات بی ربط ونا متعارف پست برداشته می شود..درضمن نظرات بعد از تایید به نمایش گذاشته میشود

زمان شروع تریبون: شنبه 6/3/91 از ساعت 22

گاه پرندگان آنقدر سرگرم دانه چیدن می شوند


که پرواز را فراموش و آسمان را از یاد می برند.


پرتاب سنگ کودکی بازیگوش می تواند یادآور پرواز باشد.


کاش سنگی هم به ادمها می خورد که بدانند اسمانی هم هست


پرواز و آسمان را بخاطر بسپار...

کمک به پدر پیر...

پیرمردی تنها در مزرعه ای زندگی می کرد. او می خواست مزرعه سیب زمینی اش را شخم بزند اما این کار خیلی سختی بود. تنها پسرش که می توانست به او کمک کند در زندان بود.

پیرمرد نامه ای برای پسرش نوشت و وضعیت را برای او توضیح داد:

«پسر عزیزم من حال خوشی ندارم چون امسال نخواهم توانست سیب زمینی بکارم. من نمی خواهم این مزرعه را از دست بدهم چون مادرت همیشه زمان کاشت محصول را دوست داشت. من برای کار مزرعه خیلی پیر شده ام. اگر تو اینجا بودی تمام مشکلات من حل می شد. من می دانم که اگر تو اینجا بودی مزرعه را برای من شخم می زدی.

دوستدار تو پدر.»

.......

چند روز بعد، پیرمرد این نامه را از طرف پسرش دریافت کرد: «پدر، به خاطر خدا مزرعه را شخم نزن، من آنجا اسلحه پنهان کرده ام.»

صبح فردای آن روز، مأموران و افسران پلیس محلی وارد مزرعه شدند و تمام مزرعه را شخم زدند بدون اینکه اسلحه ای پیدا کنند. پیرمرد بهت زده نامه دیگری به پسرش نوشت و به او گفت که چه اتفاقی افتاده است؟ پسرش پاسخ داد:

«پدر برو و سیب زمینی هایت را بکار. این تنها کاری بود که از اینجا می توانستم برایت انجام بدهم.»

داروهايي که با استفاده از پروتئين ساخته مي‌شوند، داراي پتانسيل درمان سرطان هستند؛ اما رهاسازي آنها درون بدن بسيار دشوار است زيرا پيش از رسيدن به مقصد شکسته مي‌شوند.

براي رفع اين مشکل يک تيم تحقيقاتي از موسسه فناوري ماساچوست نانوذراتي ساخته‌اند که قادرند پروتئين‌ها را به‌ ميزان لازم سنتز کنند. اين نانوذرات، کارخانه توليد پروتئين هستند که با رسيدن به سلول‌هاي هدف مي‌توان با تابش پرتوهاي فرابنفش آنها را وادار به توليد پروتئين کرد.

اين ذرات مي‌توانند پروتئين را رهاسازي کرده و سلول‌هاي سرطاني را از بين ببرند و در نهايت پروتئين‌هاي بزرگتر نظير آنتي‌بادي‌ها موجب از بين بردن تومورها مي‌شوند.

اين گروه تحقيقاتي نانوذراتي ساخته‌اند که با خودآرايي تغيير شکل مي‌دهند. محلول سازنده اين ساختار حاوي ليپيد به‌ همراه ريبوزوم، آمينواسيد و آنزيم‌هاي مورد نياز براي سنتز پروتئين است. همچنين در اين محلول توالي دي‌ان‌اي براي توليد پروتئين‌هاي مورد نظر است.

دي‌ان‌اي‌ به ماده‌اي موسوم به DMNPE متصل است که در صورت تابش پرتو فرابنش از دي‌ان‌اي جدا مي‌شود. زماني که پرتو به اين سيستم تابيده مي‌شود، دي‌ان‌اي آزاد شده و فرايند توليد پروتئين کليد مي‌خورد.

 از قلب کوچک تو تا من یک راه مستقیم است،اگر گم شدی از این راه بیا ....



شاید مرا دیگر نشناسی،شاید مرا به یاد نیاوری.اما من تو را خوب می شناسم.ما همسایه ی شما بودیم و شما همسایه ی ما و همه مان همسایه ی خدا.
یادم می آید گاهی وقت ها می رفتی و زیر بال فرشته ها قایم می شدی.و من همه ی آسمان را دنبالت می گشتم،تو می خندیدی و من پشت خنده ها پیدایت می کردم.
خوب یادم هست که آن روزها عاشق آفتاب بودی.توی دستت همیشه قاچی از خورشید بود.نور از لای انگشت های نازکت می چکید.راه که می رفتی ردی از روشنی روی کهکشان می ماند.
یادت می آید؟گاهی شیطنت می کردیم و می رفتیم سراغ شیطان.تو گلی بهشتی به سمتش پرت می کردی و او کفرش در می آمد.اما زورش به ما نمی رسید.فقط می گفت:همین که پایتان به زمین برسد،می دانم چطور از راه به درتان کنم.
تو،شلوغ بودی،آرام و قرار نداشتی.آسمان را روی سرت می گذاشتی و شب تا صبح از این ستاره به آن ستاره می پریدی و صبح که می شد در آغوش نور به خواب می رفتی.
اما همیشه خواب زمین را می دیدی.آرزوئی رویاهای تو را قلقلک می داد.دلت می خواست به دنیا بیائی.و همیشه این را به خدا می گفتی.و آن قدر گفتی و گفتی تا خدا به دنیایت آورد.من هم همین کار را کردم،بچه های دیگر هم...ما به دنیا آمدیم و همه چیز تمام شد.
تو اسم مرا از یاد بردی و من اسم تو را،ما دیگر نه همسایه ی هم بودیم و نه همسایه ی خدا.

ما گم شدیم و خدا را گم کردیم...
دوست من،همبازی بهشتی ام!نمی دانی چقدر دلم برایت تنگ شده.هنوز آخرین جمله ی خدا توی گوشم زنگ می زند:

"از قلب کوچک تو تا من یک راه مستقیم است،اگر گم شدی از این راه بیا." بلند شو.از دلت شروع کن.
شاید دوباره همدیگر را پیدا کنیم

خداوندا...

درهای رحمت تو همواره به روی خواهندگان باز است و دست دعایت گشاده

بندگان تو هر زمان که صدایت کنند پاسخ می دهی

و اگر خالصانه آرزو کنند می بخشی

اما امشب شب دیگری است ...

شب آرزوهاست

دعای خیر همه را برآورده بفرما

"اللهم عجل لولیک الفرج"

دوستای خوبم خیلی خیلی التماس دعا

زهرا اسدالهی

مهسا جووووون

سالروز زمینی شدنت مباااااارک

Wish you the bests

مردی 48 ساله برای ارزیابی از نظر دریافت کلیه پیوندی از یک دهنده زنده مراجعه کرد. وی از 14 سال پیش به بیماری کلیه پلی کیستیک اتوزومال غالب مبتلا بود که به سوی بیماری مرحله انتهایی کلیه پیشرفت کرده و بیمار به دیالیز نیاز پیدا کرده بود. در آغاز انجام پیوند کلیه امکان پذیر نبود، زیرا کلیه های بسیار بزرگ دوطرفه بیمار هیچ گونه فضای خالی در شکم وی باقی نگذاشته بودند (تصویرA) بیمار تحت عمل جراحی نفرکتومی دوطرفه قرار گرفت. وزن کلیه های خارج شده نزدیک به 22 کیلوگرم بود (معادل 21.6 درصد از کل وزن بدن بیمار) و کلیه بزرگ تر در سمت راست طولی در حدود 51 سانتی متر داشت (تصویرB)  سه ماه پس از نفرکتومی، عمل پیوند کلیه بیمار از اهداکننده زنده منسوب، با موفقیت انجام شد. پس از 2 سال پیگیری، بیمار دارای عملکرد کلیوی طبیعی است و کراتینین سرم 27 / 1 میلی گرم در هر دسی لیتر دارد.

چند وقت پیش ویدئویی دیدم در TED از خانمی به اسم سوزان کین (Susan Cain) با عنوان قدرت درون‌گراها. (این ویدئو زیرنویس فارسی هم دارد. پیشنهاد می‌کنم حتما ببینید.) کین خودش یک درون‌گرا است و این موضوع را با بازگویی خاطره‌ای از کودکی‌اش شرح می‌دهد.

 http://www.ted.com/talks/lang/fa/susan_cain_the_power_of_introverts.html

thecoach.irمنبع

تا حالا دقت کردین یکى از سرگرمى هاى خاص مردم ایران اینه که :وقتى از مطب دکتر میان بیرون،حساب کنن ببین این دکتره روزى چقددرآمدداره  

17 رای معادل 30 درصد از ارا موافق

39 رای معادل 70 درصد از ارا مخالف

صندلی داغ .........سرد شد.

                                                                                             تشکر 

با سلام وخسته نباشید به خانم میرزاده

    بنده به نمایندگی از تمامی دوستان وهمکلاسی ها این وظیفه را بر خود واجب دانسته تا به پاس زحمات  تقریبا 2 ساله ی شما در وبلاگ و مدیریت بسیار عالی شما  علی رغم خواست خودم وبا توجه به خواست شما مبنی بر کناره گیری خود از این سمت تقدیر به عمل اورده و برای شما در تمامی مراحل زندگی  ارزوی موفقیت وسلامتی را داشته..

انشاال.. همچنان به عنوان نویسنده فعال در این وبلاگ از مطالب خوبتان استفاده کنیم

                                                                                                                  با تشکر

      با توجه به اینکه مسائل ومشکلات زیادی در این وبلاگ به وجود امده است و باعث این شده بود ...

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست

و دلم بس تنگ است

باز هم می‌خندم

آنقدر می خندم

که غم از روی رود

و در این پست نهایی

که دلم بشکسته

ز انصاف، ز جنبه

و در این دم، در این لحظه ی ماتم

که شده بسته گلویم

ز سنگینی بغضم

باز هم می گویم

دوست می دارم من

این ورودی، این کلاس و همه را

و بخواهم ز خدا

که رساند به شما

همه ی توفیق ها، شادی ها

و فقط مانده به ذهنم یه سوال

که چرا و که چرا؟

که چرا گورخری شد

بهترین لحظه ی عمر و بهترین لحظه ی سال

زندگی باید كرد

گاه با یك گل سرخ

گاه با یك دل تنگ

گاه باید رویید در پس این باران

گاه باید خندید بر غمی بی‌پایان